24 JUNI 2010 VIERDE DAG
Toen we wakker werden, had ik een voetbalknie van het vele lopen van de dag ervoor.
Surprise, surprise, onze taxi was weer anderhalf uur te laat. Maar dat is voor Keniaanse begrippen gewoon.
Ons eerste bezoek vandaag was bij Bruisis Academy Centre by Abel Siro .
Louis was zo aardig om helemaal naar de poort van de school te rijden. Arme auto, maar blije ikke.
Dat scheelde heel veel voor haar ivm mijn voetbalknie (en dat op de dag dat Nederland in de WK speelt).
Deze school was compleet anders als ons bezoek aan de andere school.
Wat ons opviel aan deze school, was dat er een strak regime heerste, bijna militaristisch.
Niet zo leuk dus, maar de kinderen waren wederom heel blij met de nieuwe voetbal, wuppies en oranje voetbalfluitjes. Dit natuurlijk omdat Nederland vanavond voetbalt.
Toen we wegreden bij Brothers and Sisters, wilde Jared ons de grootste slums laten zien. De Kibera slums met 400.000 inwoners. Een enorme grote ellende. De regering was bezig om deze te renoveren. Nu hadden ze het idee om er nieuwe appartementen voor de mensen te bouwen. En deze huur zou maar heel laag zijn. Toen er mensen in gingen wonen, werd de huur in een keer van 250 Ksh ophoog getrokken naar 1500 Ksh. Dit konden de mensen niet betalen en zo gingen ze weer terug naar hun hutje en de appartementen werden zodoende maar verhuurd of verkocht aan rijke mensen. Weer een misslukt plan door gebrek aan inzicht en management. Je wordt er erg verdrietig van als je ziet hoe mensen hier wonen. En de hoeveelheid………!
Toen zijn we van daaruit naar het Karin hospital gereden om te kijken of Dr.Bettie ons kon ontvangen.
Na enige tijd wachten kwam haar secretaresse om ons te vertellen dat ze vandaag een erg druk programma had en ons dus niet kon ontvangen. Maar dat ze ons graag wilde ontmoeten op een andere datum.
Dus daar waren we al heel blij mee.
Van daaruit zijn we naar het St. Mary Hospital gereden. Dat is een ziekenhuis dat tot stand is gekomen met samenwerking vanuit hier in Kenia en een stichting uit Zweden.
Helaas was de pater die het ziekenhuis daar runt, niet aanwezig.
Toen hebben we met z’n allen koffie en thee gedronken in de tuin van ons hotel.
Wij hebben nog geprobeerd om contact te krijgen met Bart Krijnen van radio Sky-line te Uden. Voor onze live uitzending wekelijks van uit Kenia. Helaas is dit mislukt.
Hierna zijn we buiten in de tuin van ons hotel nog wat gezellig gaan napraten en koffie gedronken.
Leuke foto’s gemaakt, met natuurlijk oranje accessoires op en aan. Om ons Nederlands team te promoten.
We hadden pret. Na een hartelijk afscheid van de anderen was deze dag ook weer ten einde.
