Kenia Dagboek

Index

twittter

text

27 juni 2010 ZEVENDE DAG

Goed geslapen. We mochten uitslapen. En vroegen ontbijt op de kamer.
Dat was nog even vechten, maar we konden het rekken tot 10 uur. Dit kostte wel wat meer (1.50 euro)
En toen hij het kwam brengen vroeg hij nog eens 2 euro omdat hij moest lopen voor ons.


Ik heb hem even duidelijk toegesproken en verteld dat dit niet erg gastvrij was om voor alles waarvoor ze zich moesten bewegen maar geld te vragen. Hij snapte het.
Lekker rustig in onze huiskamer ontbeten.
Onze laptop werkte niet en ik kon de foto’s van de kleine camera niet eraf halen. Dus langs een fotoshop.
Verwezen naar een internetcafé. Die jongen kon ons perfect helpen. Hij had een reader en ik kon alles op de USB stick zetten. Daarna ook maar een modem gekocht, lockfree gemaakt en een pre paykaart voor internet gekocht.
Want in heel Kisii is geen internet te vinden. Het internetcafe had dus ook geen klanten.
Ja ja polle polle. Het duurde en het duurde.
Hierna stelde ik voor een terrasje te pakken. Nou als je denkt dat dit zomaar kon….
We gingen naar een café wat wel save was.

Hier was ook op 4 grote tv toestellen de wedstrijd te volgen van Duitsland - Engeland geloof ik. In ieder geval heeft Duitsland gewonnen met 2-1 en Louis en ik hadden hierover flink de pest in.


Jeanne had het geluk dat er buiten een gospelzangeres een optreden deed op de parkeerplaats tussen de auto’s in. Op z’n Keniaans. Keihard is goed, regelmatig een enorm piepgeluid uit de boxen.
Jeanne wilde een cd. Jared ging die kopen voor 25 euro. De zangeres zong voor Jeanne een liedje en zwaaide wat ze kon. Ja, kan ik me voorstellen. Die had haar gage binnen voor die dag.

Van de voetbalwedstrijd konden wij niks meer horen door die herrie. Maar wel zien en Jeanne was happy, dus ik ook en genood van mijn Tusker.


Toen kwam Chryspin en nam ons mee naar zijn verloofde Christine. Zij woonden ongelofelijk mooi.
Leuke meid die echt geweldig gekookt had en zoveel dat het genoeg was voor een elftal. (om in de voetbal te blijven)
Natuurlijk moest Jeanne er weer aan geloven, want voetbal, voetbal, voetbal.
Toen we naar huis gingen, nog even op de motor van de buurman van Christine. Lachen!!! Foto’s maken, maar Jared vond het niet echt grappig en vermaande ons om door te lopen. Rond 23 uur gingen we terug naar het hotel.


Toen tot 01.00 uur gewerkt om ons verhaal te schrijven.
Tot morgen maar weer.

Kijk voor meer foto’s op

en voor de foto’s van ons bezoek aan de verloofde van Chryspin

likes

group

follow