4 JULI VEERTIENDE DAG (zondag)
Eigenlijk wilden we vanmorgen naar de kerk gaan. Maar Jeanne en Louis waren te moe en wilden graag uitslapen. Louis zou om 11.00 u met ons ontbijten, maar hij was er niet. Toen hebben we hem wakker gebeld. Hij keek vanuit zijn kamer uit het raam en zag dat een man van de security met zijn voet, met lomp geweld, zijn linker buitenspiegel eraf schopte. Hij vloog naar beneden (6 flinke trappen af) en greep die gek in de kraag.
Hij vroeg hem waarom hij dit nu gedaan had. En die gek vertelde dat hij precies zo’n spiegel nodig had. Toen kwam hij ons het verhaal vertellen en wederom hadden we huisarrest. Omdat Louis alles in het werk stelde om die spiegel op tijd gemaakt te krijgen. Maar het was zondag en hier gaat nu eenmaal alles op z’n boerenfluitjes. En……….polle polle hè. Hakuna Ma Tata!
Wij hebben de gehele dag op het dakterras doorgebracht. We maakten gewoon van een eettafeltje, ons bureau. Toen de batterij leeg was, zorgde het barpersoneel ervoor, dat er een verlengsnoer kwam. Dus het was voor iedere aanwezige duidelijk dat wij aan ‘t werk waren. We hadden er eigenlijk een bordje “werk in uitvoering” bij moeten zetten.
Na de gehele dag telefonisch verkeer met Louis, was het Jeanne op een gegeven moment te veel. Maar ja, we hadden het geluk nu eenmaal niet aan onze kant. De gehele reis was schipperen en roeien met de riemen die we eigenlijk ook nog eens niet hadden.
Toen stelde Ingrid maar voor om gewoon lekker te gaan eten. Per slot van rekening verricht dat vaak wonderen. Tijdens ons eten werden we getrakteerd op de prachtige ondergaande zon vanaf het dakterras. Met een uitzicht over de stad en het meer. Werkelijk een traktatie. Natuurlijk weer foto’s maken voor het thuisfront en het nageslacht.
Toen Louis kwam, ging hij maar ergens anders eten. Want we waren een beetje boos en verdrietig.
Na ons heerlijke eten, kwam Ghislaine op skype. Nou dat was vette pret. We lieten Ghislaine met de webcam rond gaan. En hoopte dat ze iets van de gezelligheid meekreeg. De gehele avond op deze manier zitten kleppen. Maar er kwam een stel jonge mensen bij elkaar zitten.
Dat ging van zacht naar héél hard praten. Toen toch maar even verzocht of de gillende keukenmeiden wat zachter konden communiceren. En warempel, het hielp voor 15 min. Toen kwam George ook nog. Louis en George spraken ook met Ghislaine. Al met al toch nog een gezellige avond gehad.
