6 JULI 2010 ZESTIENDE DAG (dinsdag)
Vanochtend weer vroeg eruit. Alles nog nagelopen en de laatste dingen ingepakt. Louis had nog even een rit gemaakt van het bedrijf van de beveiliging waar die bewuste man van die spiegel bij werkte. Op advies van ons overigens. Om te regelen dat hij zijn geld zou ontvangen. We vertrokken rond 9.30 uur.
Onderweg naar Nairobi, zien we kilometers lange thee velden. De eigenaars daarvan zijn de theefabrikanten en ze hebben overal kleine gemeenschappen gebouwd voor hun theeplukkers met hun familie. Die krijgen woning en eten en verzekering voor niks. Op de terreinen zijn scholen, kerken en ziekenhuizen gebouwd.
Het ziet er erg netjes uit allemaal. Ook staat er in het centrum van de gemeenschap een groot gemeenschapshuis. Als ze hun percentage halen, dan verdienen ze ksh 10.000,= per maand. Dat is ongeveer €100,=. Maar ja, dit is natuurlijk voor bv kleding te kopen of scholing voor kinderen van de secundairy schools.
Ze werken van 6 uur ‘s morgens tot 17 uur ‘s avonds. Met veel plezier. Omdat fabrikanten eerst alles machinaal wilden laten plukken, kwam er opstand onder de werkers. Zij zijn dan hun baan kwijt en hun beschermde woongelegenheid. Dus dan maar met de hand. Het is maar dat jullie het weten.
Zodat je hier eens aan terugdenkt onder het genot van een heerlijk kopje thee. Onderweg waren er vele controles door de politie op vrachtwagens (teveel en te hoog beladen) en matatu’s. Die rijden als wilde gekken. En er was natuurlijk weer eens een groot ongeluk gebeurd met zo’n vrachtwagen. In de sloot van de weg. (en geen ondiepe sloot hoor. Gelukkig staat er geen water in). Wat hadden wij eens een keertje geluk……… We waren gestopt om een geroosterde maïskolf te kopen.
(gewoon stoppen en dan komt de gehele markt wel aan je raam staan. erwten, wortelen, maïs en ga maar verder) Als we misschien die maïs niet hadden gekocht, waren wij ook de pineut geweest. Zo zie je maar weer………soms is het geluk aan onze zijde. Onze Lieve Heer wil ons hier nog wat laten ploeteren.
Even een tussendoortje! Een weetjedatje;
Geen flessenopener? Dan openen wij een flesje bier in de deuropening. Met het gevolg dat de gehele badkamer vol met bier zit. Foutje, bedankt! Maar nu hebben we van Louis geleerd hoe het ook anders kan. Gewoon een plastic flesje met dop nemen (wel goed dicht dan) en de kroonkurk hiermee openen. Ik deed het en voelde me net een cowboy. hahaha. Gelukt!!! Wat een sport. Nu nog een lucifer aanmaken onder je schoen…. Sorry, we gaan wel weer verder met ons verhaaltje van de dag.
Even later hebben we prachtig uitzicht op het meer van Nakuru. Het meer staat bekend om zijn vele Flamingo’s. Het zijn enorme aantallen. Maar omdat we zoals altijd haast hebben, zijn we niet in de gelegenheid om een kijkje te nemen. Jammer hoor! Plotseling zien we langs de weg Baboon apen zitten en lopen. 
Een heel rare gewaarwording, omdat je dit gewoon niet verwacht langs zo’n drukke weg. Louis vertelde ons dat ze erg gevaarlijk kunnen zijn en je ineens zonder reden kunnen aanvallen.
Nadat we in de gehele dag weer in Louis auto mochten zitten, kwamen we rond 3 uur in Nairobi aan. Met je ogen dicht weet je dat je aan de rand van Nairobi bent. De stank van uitlaatgassen beneemt je je adem. Ongelofelijke viezigheid. En dan begint de ellende alweer. Traffic jam en nog eens traffic jam !!!! Stapvoets rijden. Dus om door Nairobi van de ene naar de andere kant te komen heb je weer eens een heel uur nodig. Dus we kwamen aan rond 17.30 uur in ons hotel. Uitladen dan maar weer. (ik ben de tel kwijtgeraakt). En weer inchecken. Weer allerlei papieren invullen en alles weer naar een verdieping sjouwen. Deze keer hadden we geluk. Het werd de eerste verdieping.
Douchen en eten. Lekker op tijd voor het voetbal. Nederland Urugay. Ik genoot met volle tuigen en Jeanne lag met oordopjes in te slapen. Weer een enerverende dag, met vele nieuwe ervaringen. Het was weer eens een lange rit.
Tot morgen dan maar weer. Asanta sana.
Foto’s;
http://picasaweb.google.nl/110747927638730222797/06072010OpWegVanKisumuNaarNairobi#
