Kenia Dagboek

Laatste dag voor vertrek.
Rond 9 uur hebben we ontbeten. Daarna voelde Jeanne zich onwel worden en ja hoor toch nog diaree en erg slapjes. 
Ik vertelde haar het horror verhaal van de avond ervoor over de Western Union en de douche. Ik heeft veel geluk gehad dat ik niet werd geëlektrocuteerd. 
Na veel vijven en zessen kreeg ik een andere kamer aangeboden. Waar ook wel van alles aan mankeerde, maar de douche was tenminste veilig. 
Laten we het hopen! Je moet er toch niet aan denken dat er nog iets ergs zou gebeuren zo vlak voor vertrek. Verder werken we vandaag weer aan de site
voor thuis op de hotel kamer van mij. We waren vandaag uitgenodigd om bij Louis thuis te komen dineren. Maar dat hebben we afgewezen omdat zijn vrouw vandaag tot 21 uur moest werken en dat vonden we dan voor alle partijen wel erg laat worden. 
Want we moeten morgenvroeg al om 03.00 uur opstaan om om 05.00 op het vliegveld te zijn. Louis zou rond 20.00 uur nog even helpen met het online inchecken van de boardingpas. Want via internet liep niet alles naar wens. 
Maar dat ging helaas ook niet door, omdat hij hoorde dat zijn chauffeur Felix een jonge man van 20 had doodgereden, op het moment dat wij met de 4-weel naar de Masai Mara zouden gaan. Dit is echt heel erg. Hij zit nu voor 4 jaar in die gruwelijke gevangenis en thuis heeft hij een vrouw en 5 kinderen. Louie ging hem deze avond nog opzoeken. Dit is dan weer een vreselijke gebeurtenis die je niet op je programma hebt staan. Maar je hele leven niet meer vergeet. Heel triest allemaal.

Na dit telefoontje van Louis heb ik het vliegveld gebeld en samen alles opgelost. 
De laatste dag begint toch wel erg zwaar door te tikken. Maar ja we houden vol er zit toch niets anders op.
Al met al was het een zware reis waarbij we tegen verschillende dingen aanliepen maar waar we ook weer veel wijzer van geworden zijn. Dus niets is voor niets geweest.
Jeanne rekent de kamers af. 
Maar vlug nog een paar uurtjes slapen voordat we aan onze terugreis beginnen.